Trasa: Brzeźnica - wzdłuż Bobru - Stary Zagór - Nowy Zagór
Rodzaj trasy: Krajobrazowo- historyczna
Walory: Niezwykle malowniczy przełom Bobru płynącego głębokimi zakolami. Całość stanowi części obszaru chronionego krajobrazu. W Nowym Zagorze, krzyż pokutny.
Brzeźnica
Wieś Brzeźnica (niem. Briesnitz) jest stosunkowo młoda powstała na przełomie XVII i XVIII wieku jako osada folwarczna. Na początku XIX wieku w Brzeźnicy mieszkało 167 mieszkańców. Działały tu dwa młyny wodne, cegielnia i kuźnia. Od 1863 roku Brzeźnica należała do Karla Riedela i to on zapewne w latach 1907-1908 wybudował na miejscu starszej okazałą istniejącą do dzisiaj rezydencję. Brzeźnickie dobra obejmowały wówczas 645,10 ha, w tym 187 ha ziemi ornej, 19,7 ha wód, 21 ha łąk i 417 ha lasów.
Opis pałacu
Pałac znajduje się w centrum prostokątnego założenia folwarcznego, wewnątrz którego jest dziedziniec otoczony zabudowaniami. Eklektyczny trzykondygnacyjny pałac posadowiony na wysokiej piwnicy, założony na rzucie prostokąta, nakryty jest dachem mansardowym. Bryłę budynku wieńczy czterokondygnacyjna wieża z kopulastym hełmem. Elewacje pałacu, ozdobione ryzalitami oraz parterowymi przybudówkami. Na ich dekorację składają się gzymsy, boniowane pilastry oraz ozdobne obramienia okien. W elewacji wschodniej widnieje data 1908, upamiętniająca czas powstania pałacu.
Od południa przylega do niego park krajobrazowy założony w XIX wieku, rozciągający się na południe od rezydencji opadając w kierunku. Znajduje się w nim 53 gatunków drzew, m. in. ciekawe okazy miłorzębu oraz pomnik przyrody - dąb szypułkowy o obwodzie 550 cm i wysokości 22 m, szacowany na 300 lat.
Dolina Dolnego Bobru
Obszar „Dolina Dolnego Bobru" należący do obszaru Natura 2000 obejmuje dolinę Bobru na odcinku od Żagania do Dychowa. Dzieli się na część północną i południową. Południowa od Żagania do Nowogrodu. Część północna obszaru, od Nowogrodu do Dychowa. Głęboko wcięte koryto, z zakolami i starorzeczami oraz rozciągającymi się na obu jego brzegach zalewowymi łąkami. Wzdłuż brzegów rosną nadrzeczne zarośla wierzbowe i pozostałości łęgów wierzbowych oraz rozproszonych zbiorników wodnych. Obszar ma duże znaczenie ekologiczne dla zachowania krajobrazu i gatunków typowych dla doliny nizinnej rzeki płynącej pomiędzy morenowymi wzgórzami. Znajdują się tu także ważne stanowiska trzepli zielonej, jelonka rogacza, a także bobra europejskiego. Znajduje się tu jedno stanowisko wydry. Obszar ma także duże znaczenie dla ochrony kozy złotawej, niewielkiej długości 10 cm, ryby żyjącej w bystrych i czystych rzekach o kamienistym dnie.
Stary Zagór
Stary Zagór (niem. Wendisch Sagar a w latach 1937-1945, Bobertal). Historia wsi jest słabo zbadania. Nazwa Wendisch w języku niemieckim świadczy o tym, że mieszkali w niej serbołużyczanie. Właśnie ukrycie tego faktu służyła zmiana nazwy wsi na Bobertal. Badania archeologiczne okolic Nowego Zagoru, dowodzą osadnictwa z okresy brązu a więc ok 1500 r.p.n.e.
Nowy Zagór
Nowy Zagór (niem. Deutsch Sagar a w latach 1937-1945, Boberhoh). Wieś zapisana w kronikach już w 1531 roku, kiedy to elektor brandenburski Johann przekazał w lenno połączone majątki w Nowym Zagórzu i Dąbkach Hansowi von Knobelsdorf. Ale prawdziwy rozwój obu wsi rozpoczął się w początkach XIX w., kiedy w 1815 r. majątek kupił August von Rheinbaben. Wraz z żoną i czworgiem dzieci osiadł w majątku i zamieszkał w Dąbkach w okazałym domy krytym słomianą strzechą. Już w 1820 zbudował nieco okazalszy pałac, wciąż jednak parterowy. Od roku 1827, po zostaniu Landratem powiatu krośnieńskiego oddaje się aktywnej pracy na rzecz powiatu. To dzięki jego staraniom zbudowana zostaje droga krajowa Gubin - Krosno - Sulechów oraz droga z Krosna do Nowogrodu. Dzieło Augusta przejmuje w 1859 jego syn William. Zostaje landratem i kontynuuje rozpoczęte projekty ojca. Na okres jego działania przypada budowa linii kolejowej z Gubina do Zbąszynia. Doskonali także majątek. Ulepsza cegielnię, buduje gorzelnię, rozwija sadownictwo sadzi przede wszystkim wiśnie. Uruchomił kopalnię węgla brunatnego, ale przedsięwzięcie okazało sie porażką. To dzięki jego staraniom i pieniądzom zbudowano obecny kościół w miejscu zniszczonego.
![](/index.php/banner/10420/size/700x160)
Trasę poleca
Lubuska Regionalna Organizacja Turystyczna
Skomentuj